Lieve Millenial

Lieve Millenial,

Aangezien 2020 het jaar schijnt te zijn dat alles aan de oppervlakte komt, om voor eens en voor altijd van te leren, heb ik een ‘confession to make’. Door de Coronatijd- en maatregelen komen dingen nog duidelijker aan het licht. Ik wil daarom graag met je delen wat de Coronatijd bij mij teweeg heeft gebracht.

Oké… daar ga ik: ik zag jou ‘Millenial’ als een in weelde opgegroeide, zichzelf als centrum van het universum plaatsende generatie. Naast dat dit nogal een uitspraak is, zul je misschien denken, maar ik ben van begin jaren ’90….ja sorry, ook jij. En jij uit de eind jaren tachtig, jij helaas ook. Neem het niet persoonlijk en laat het me uitleggen.

Als verloskundige kom ik elke dag veel in contact met jou, jij zwangere vrouw. Vaak ben je jonger dan ik.  Wat mij de laatste maanden opvalt is jouw enorme vastberadenheid. Ik vind het prachtig te zien dat jij, als jonge zwangere vrouw van nu (-meestal-;) een heel helder doel voor ogen hebt. Daarbij weet je ook nog eens precies op wélke wijze en op wélke manier je de dingen voor elkaar gaat krijgen. Je bent goed geïnformeerd via internet en uiteindelijk krijg jij het resultaat waar je voor bent gegaan!

Behalve de positieve kant van ‘veel voor elkaar krijgen’, heb ik, -denk ik-, dit ook onbewust vertaald naar de overtuiging dat jij als Millenial bent opgegroeid in een generatie die zichtzelf plaatst in het centrum van het universum, in een maakbare wereld.

Nu is een overtuiging vrijwel zelden op waarheid gebaseerd maar op een oordeel. Dit voorjaar stond ik oog in oog met een oordeel van mij. Want door Corona’s  opgelegde regels en afspraken, deed ik de aanname dat dit zou gaan botsen met  de wereld waarin jij leeft als Millenial. Ik voorzag, door alle opgelegde beperkingen, discussies, boosheid en irritatie op het spreekuur.  Kort gezegd: geen match.

Maar mijn spreekuren verliepen totaal anders! Ongelooflijk, wat werd ik geconfronteerd met mijn eigen, onjuiste aanname!

Bij jou, lieve zwangere ‘Millenial’,  was geen wanklank te horen, zelfs geen onbegrip. Er was nauwelijks enige teleurstelling zichtbaar bij het moeten achterlaten van je geliefde partner op het parkeerterrein voor de allereerste echo van jullie kleintje. Erin/eruit bezoekjes,  de life vervolgcontrole na elf weken, de 20 weken echo in je eentje, wat er ook gebeurde, er kwam géén weerstand. Het leek wel of jij je eigen behoefte met gemak opzij zette voor het grote geheel, namelijk de gezondheid van ons allemaal.

En dan nog een punt waarbij ik dacht dat jouw persoonlijke vrijheid je tijdelijk werd ontnomen: doordat er niet in het ziekenhuis met eigen verloskundige kon worden bevallen, voorzag ik hierin nog een punt van onbegrip bij jou. Maar ook hierin koos jij zonder bedenkingen voor thuis bevallen. Dat je vertrouwen in je eigen verloskundige zo groot is deed mij enorm goed.

Ik ben verbaasd, verbolgen en ontdaan, niet over jou, maar over mezelf. Als ik kijk naar mijzelf, weet ik niet of  mij dit gelukt was als ik nu zwanger zou zijn geweest. Ik denk dat ik enorm…. tegendraads? ….. zou zijn geweest; mijn stressniveau zou zeker flink zijn gestegen en voor harde buiken hebben gezorgd.

En jij? Je hebt mij oprecht geraakt. Ik ben ongelooflijk trots op jou, dat je zo verrassend flexibel, lief, krachtig en meegaand bent in de toch best kwetsbare periode van het moeder worden in de Corona-tijd. Hoe jou leerweg in deze tijd ook is, voor mij heeft deze confrontatie met mijn overtuiging een switch opgeleverd in mijn denken. Lieve Millenial, bedankt voor het blootgeven van je ware zelf in deze lastige tijden. Dat de Corona dit alles aan de oppervlakte heeft weten te krijgen is voor mij van grote waarde!

Ik draag voortaan het volgende uit: ‘De Millenialgeneratie? Die is TOP!’

Lieve groet,

Anna-Rixt


1000ste bevalling in Tjongerschans

Op maandag 12 oktober werd Noud geboren. Met zijn komst viert Tjongerschans de 1000e bevalling van 2020. Noud is de eerste zoon van trotse ouders Nathalie en Jan uit Heerenveen. De kersverse ouders en Noud werden verrast met een mooi bos bloemen en ziekenhuisknuffel Tjonkie.  

De 1000e bevalling komt dit jaar een paar dagen later dan vorig jaar. Op 8 oktober werd toen de 1000e bevalling geteld. Moeder Nathalie werd maandagochtend opgenomen in Tjongerschans, zo’n 12 uur later sloot ze zoon Noud in de armen. “Het was geen gemakkelijke bevalling, maar de zorg die we hier hebben gekregen was heel goed.” Dat beaamt ook vader Jan. Het jonge gezin mocht de volgende dag naar huis.

Gezinsgerichte zorg
Noud is geboren in het centrum Vrouw, Moeder & Kind van Tjongerschans. Hier staat het gezin centraal en wordt er zoveel mogelijk rekening gehouden met de individuele wensen van de ouders. Moeder, vader en baby blijven na de geboorte samen op één kamer, de zogenaamde kraamsuite, zo zijn zij 24 uur per dag samen. De geboorte- en kraamsuites geven het gevoel van thuis, met de zekerheid van medische zorg vlakbij. Zorg voor moeder en kind is een belangrijk speerpunt voor Tjongerschans. Het ziekenhuis werkt in het verloskundig samenwerkingsverband Middenin nauw samen met ketenpartners in de regio om de zorg continu te verbeteren.


Een kijkje in het werk van de klinisch verloskundige

Wanneer de wekker om half zes gaat, zou ik me graag nog een keer omdraaien. Vandaag heb ik een dagdienst en na een frisse douche en ontbijt stap ik in de auto richting Heerenveen. Onderweg denk ik vast aan de dag die komen gaat, vandaag wordt Sophie ingeleid. Sinds 34 weken zwangerschap is ze in het ziekenhuis onder controle, omdat haar bloeddruk opliep. Met medicatie is de bloeddruk de afgelopen weken goed gebleven, maar nu ze in de uitgerekende periode is gekomen zijn we samen tot conclusie gekomen dat het nu tijd is dat de bevalling ingeleid gaat worden. Sophie kwam de laatste weken vaak op de poli voor extra bloeddruk controles, we hebben elkaar hier meerdere malen gezien, wat het extra leuk maakt om haar vandaag te kunnen begeleiden bij haar bevalling. In een van de controles hebben we ook uitgebreid haar bevalplan besproken, waarin Sophie haar wensen en verwachtingen voor de bevalling had opgeschreven.

Na een kop koffie en de overdracht van mijn collega van de nachtdienst maak ik kennis met de zwangeren op de verloskamers. Zo ook bij Jeroen en Sophie, we kennen elkaar natuurlijk al, waardoor er meteen een ongedwongen en gezellige sfeer hangt. Gistermiddag is ze opgenomen voor de inleiding, vanochtend was er voldoende ontsluiting en kon mijn collega haar vliezen breken. De weeënopwekkers zijn ondertussen ook gestart. Aan het gezicht van Jeroen is af te lezen dat hij het ontzettend spannend vindt. We bespreken kort nog even de wensen uit het bevalplan en spreken ook af wanneer het nodig is om weer een inwendig onderzoek te verrichten.

Terwijl Sophie haar weeën steeds sterker worden loop ik visite bij de kraamvrouwen op de afdeling, gelukkig kunnen de meesten vandaag samen met hun baby naar huis. Van de verpleegkundige die ook voor Jeroen en Sophie zorgt begrijp ik dat Sophie het zwaarder krijgt, de weeën worden pittiger, maar onder de douche kan ze deze goed opvangen. Wanneer ik even om de hoek kom kijken, zie ik een geconcentreerde Sophie die flinke weeën weg moet zuchten. ‘ Jolien, ik vind het nu wel heel pittig, is dit al een moment voor de ruggenprik?’. Tijdens het bespreken van het bevalplan hebben we ook de pijnstillingsmogelijkheden besproken, Sophie wilde graag een ruggenprik wanneer ze dit aan zou geven. Na alle informatie nogmaals besproken te hebben, over de voor en nadelen van de ruggenprik, komen we met z’n drieën tot de conclusie dat dit op dit moment de beste keuze is. Ik bel de anesthesist en deze kan gelukkig snel komen. Een half uur later ligt er een hele andere Sophie in bed, de grapjes zijn er weer!

Twee uur later word ik gebeld door de verpleegkundige, Sophie heeft persdrang! Aangekomen op de verloskamer tref ik weer een hele andere Sophie aan, de weeën zijn volop terug en ik zie aan haar dat ze persdrang heeft, dat is vlot gegaan. Nadat een inwendig onderzoek de volledige ontsluiting heeft bevestigd, mag Sophie gaan persen. Wat een oerkracht hebben vrouwen toch in deze fase van de baring, daar blijf ik me toch steeds over verbazen. Na 30 minuten persen wordt er prachtig zuchtend een hoofdje geboren, waarna Jeroen dochter Elin bij Sophie op de buik legt, precies zoals zij het graag wilden. Tranen van geluk bij beide, wat een prachtige bevalling! Nadat de placenta ook compleet geboren is en blijkt dat er geen hechtingen nodig zijn is het tijd voor beschuit met muisjes. Ik verwerk alle administratie van deze bevalling en zie nog enkele consulten op de afdeling. Om half vier komt mijn collega van de late dienst, draag ik alle zwangeren en kraamvrouwen aan haar over en rond ik zelf mijn administratie van die dag nog af.

Direct na de dagdienst loop ik door naar het VSV, het maandelijkse overleg met de 1e lijns verloskundigen, kraamzorg, gynaecologen, klinisch verloskundigen, kinderartsen en verpleegkundigen. Altijd fijn om hierbij aanwezig te zijn en de andere collega’s te treffen, met elkaar te overleggen, discussiëren en beslissingen te nemen.
Rond zeven uur is het afgelopen en loop ik nog even terug naar de afdeling, nog even langs kamer 7 waar Jeroen, Sophie en Elin liggen. Morgen ben ik vrij en als alles goed gaat, verwacht ik dat ze morgen naar huis gaan. We kletsen nog even na over de bevalling, regelen vast een nacontrole afspraak op de poli voor over zes weken, en dan laat ik een glunderende papa en mama achter.
Met een glimlach op mijn gezicht rijd ik naar huis en kijk naar de ondergaande zon, wat was dit een prachtige dag!

Jolien


Interview op BNR nieuwsradio en een artikel in de Leeuwarder Courant over lachgas

Verloskundige Martine Jager heeft op 18 oktober een interview gegeven op BNR nieuwsradio over lachgas en het gebruik daarvan tijdens de bevalling. Via onderstaande link is dit te beluisteren.
https://www.bnr.nl/player/archief/20191018065300300

 

Op 22 oktober heeft de Leeuwarder Courant een artikel geplaatst over het gebruik van lachgas in ziekenhuis Tjongerschans. Klik hier om het artikel te lezen.


Geluk(t)

Geluk(t)

Het is maandagochtend en voordat mijn spreekuur begint, schenk ik even een kop thee in voor mijzelf. Op het labeltje van mijn theezakje lees ik: “Heb jij wel eens heel veel geluk gehad?” Mijn gedachten dwalen af naar het moment dat ik de envelop van de Verloskunde Academie openmaakte: ja ik mag starten met de opleiding tot verloskundige! Vier jaar heb ik gereserveerd om mijn wens uit te laten komen: zwangeren en hun partners begeleiden in een van de meest belangrijke momenten in hun leven. Omdat verloskunde een beroep is wat je voor een groot deel in de praktijk moet leren, doe ik stages op veel verschillende plekken. Halverwege de opleiding mag ik mijn stage doen bij De Vlinder. Tijdens deze stage is er een klik: wat een fijne aanstaande collega’s. Bovendien spreekt de manier van werken me enorm aan: tijd en persoonlijke aandacht voor de zwangeren. Heerlijk om alle tijd te hebben voor een kraamvisite en na te kunnen praten over de bevalling.

Twee jaar later doe ik mijn eindstage ook bij De Vlinder en doe ik met begeleiding van mijn collega’s mijn laatste bevallingen als student. En daar komt het geluksmomentje aan: zij vragen me of ik De Vlinder wil blijven ondersteunen! Wat een geluk: in kan meteen aan de slag en ook nog eens in mijn woonplaats!

Op 11 juli 2010 is het dan zover: mijn eerste dienst als verloskundige is begonnen. Het voelt een beetje als het eerste ritje na het behalen van mijn rijbewijs: niemand die over mijn schouder meekijkt, maar tegelijkertijd de gezonde spanning voor het zelfstandig mogen werken. Het is de dag van de WK-finale waarin het Nederlands elftal die avond tegen Spanje zal spelen. Ik bedenk me hoe het zal zijn voor een aanstaande vader als zijn vrouw op deze avond weeën zal krijgen. Ik herinner me een vader die met een overduidelijke blik de verloskamers op kwam lopen met zijn vrouw in de weeën tijdens een EK-wedstrijd: dit lag niet in zijn planning. Ik heb eigenlijk maar één doel voor vanavond: ik heb mijn auto met verlosspullen startklaar en heb een tophumeur voor de eerste bevalling die komen gaat! Met de telefoon op tafel, naast de hapjes, kijk ik samen met een aantal vrienden naar de WK-finale.

Ongeveer een half uur na het eerste fluitsignaal gaat de telefoon. Mijn hart maakt een sprongetje: werk aan de winkel! Het is een kersverse vader die zojuist het navelklemmetje van hun kindje in de luier heeft gevonden. Hij wil even bij mij informeren of het normaal is dat het nu bij het naveltje van de baby nog een beetje bloedt. Zijn stem klinkt ongerust en hoewel ik denk dat het niets ernstigs is, besluit ik even naar hen toe te rijden. Bij hen thuis aangekomen, zie ik dat ook zij de wedstrijd aan het volgen zijn en de vader laat me weten dat het nog altijd 0-0 is. Samen kijken we naar het naveltje van hun kindje en gelukkig ziet alles er normaal uit. Tevreden rijd ik terug naar huis en onderweg bedenk ik me hoe fijn het is om deze ouders gerust te hebben kunnen stellen. Thuis aangekomen, wil ik natuurlijk graag delen dat ik mijn eerste bezoek als verloskundige heb gedaan, maar krijg er geen speld tussen bij de mensen die op de bank naar de tv staren. Over de uitslag van de wedstrijd hoef ik niets te schrijven, maar over een bevalling helaas ook niet: alle kinderen bleven keurig op hun plek!

Ruim een week later is het dan eindelijk zover en mag ik na een zeer snelle bevalling een mooi Fries meisje, Famke, op de buik van haar moeder leggen. Heerlijk is het om zelf alle beslissingen te mogen maken en de begeleiding te kunnen geven. Een gevoel van euforie komt over me heen: dit is echt het mooiste beroep van de wereld!


Martine


Tjongerschans biedt lachgas als pijnstilling bij bevalling

Tjongerschans biedt lachgas als pijnstilling bij bevalling

Vanaf vandaag, 16 oktober, is het mogelijk om in Tjongerschans te bevallen met lachgas. Deze vorm van pijnstilling wordt steeds meer gevraagd door zwangere vrouwen. Toepassing van lachgas is minder ingrijpend dan een ruggenprik en kan door de eigen verloskundige worden toegediend als de zwangere vrouw kiest voor een poliklinische bevalling in Tjongerschans.

Lachgas is een mengsel van stikstofgas en zuurstof dat wordt ingeademd. Onderzoek naar de werkzaamheid van lachgas voor de pijnbehandeling tijdens de bevalling, laat zien dat vrouwen duidelijk minder pijn hebben. Bij 40-50% van de vrouwen helpt lachgas voldoende en is geen andere pijnbestrijding meer nodig. Lachgas heeft geen invloed op het verloop van de bevalling en ook geen effect op de baby.

Laatste loodjes
Lachgas is vooral een goed middel tijdens de laatste loodjes van de bevalling. Verloskundige Kim Remmelink van Verloskundigepraktijk NOP/ Lemsterland:  ‘Je kunt het maximaal twee uur gebruiken, waardoor het vooral geschikt is bij de laatste paar centimeter van de ontsluiting.’ De patiënt krijgt dan een mondkapje op waarmee ze het lachgas inademt. Het lachgas geeft een vermindering van pijn, doordat het lichaam gestimuleerd wordt om extra endorfine -een lichaamseigen pijnstiller- aan te maken. ‘Het haalt de pijn niet volledig weg, maar het geeft wel ontspanning. Hierdoor wordt pijn als minder heftig ervaren, en door de ontspanning laat het lichaam gebeuren wat er moet gebeuren: en dat is ontsluiting.’

Voordelen
Het grote voordeel van lachgas ten opzichte van de ruggenprik is dat het minder ingrijpend is voor de zwangere. ‘Een ruggenprik is de meest effectieve pijnstilling tijdens een bevalling, maar is ook een medische handeling, met de nodige risico’s. Lachgas kan eenvoudig op de verloskamer worden geregeld en kan door de patiënt gebruikt worden als er een wee is’, legt gynaecoloog Gerco Jansen uit. En lachgas kan door de eigen verloskundige worden toegediend als de zwangere kiest voor een poliklinische bevalling in Tjongerschans. Dit is een bevalling zonder medische indicatie onder begeleiding van de eigen verloskundige. Deze verloskundige is een vertrouwd gezicht.

Geen partydrug
De laatste jaren is lachgas ook een populaire partydrug. Dit gas is echter anders dan het lachgas dat als pijnstilling wordt gebruikt. Het narcose-lachgas is gemaakt voor medicinaal gebruik en wordt vermengd met pure zuurstof. Daardoor voldoet het aan de eisen voor menselijke consumptie en is het veilig om toe te dienen. Lachgas als partydrug is niet vermengd met zuurstof en is eigenlijk voor industrieel gebruik bestemd. Dit hoeft dus niet te voldoen aan eisen voor menselijke consumptie.

Gezinsgerichte zorg
In het centrum Vrouw, Moeder & Kind van Tjongerschans staat gezinsgerichte zorg centraal. Er wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de individuele wensen van de ouders. De toenemende vraag naar lachgas heeft Tjongerschans daarom doen besluiten deze vorm van pijnstilling aan te gaan bieden. ‘We proberen vrouwen zoveel mogelijk de eigen regie over hun bevalling te geven. Daarom zijn we blij dat we hen nu ook de keus kunnen geven voor lachgas als pijnstilling’, aldus Gerco Jansen.


1.000ste bevalling in Tjongerschans

1.000ste bevalling in Tjongerschans

Een maand eerder dan vorig jaar mede dankzij toestroom uit Meppel en omstreken, Noordoostpolder en Urk.

In ziekenhuis Tjongerschans was dinsdagavond 8 oktober de 1.000ste bevalling van dit jaar. Baby Melle Steijn Heida zag om 20.30 uur het levenslicht en maakt het goed. De 1.000ste bevalling is bijna een maand eerder dan vorig jaar. Dit komt mede doordat er meer ouders uit de Noordoostpolder en Meppel en omstreken kiezen voor een bevalling in ziekenhuis Tjongerschans.

Voor ouders Melissa en Tjitze uit Heerenveen was het, naast dat Melle hun eerste kindje is, extra bijzonder omdat dit de 1000ste Tjongerschans-bevalling van 2019 was. De kersverse ouders waren zeer tevreden over de goede begeleiding vanuit Tjongerschans. Vader Tjitze: ‘Melle diende zich eerder dan verwacht aan, dus we zijn vrij onverwacht naar het ziekenhuis gegaan. We zijn hier heel goed opgevangen. Daarnaast was het heel fijn dat ik hier kon blijven slapen.’

Meer toestroom uit Meppel en omstreken, de Noordoostpolder en Urk
Het aantal geboortes in Tjongerschans is dit jaar flink gestegen. In 2018 vond de 1000e bevalling bijna een maand later plaats. Dit komt vooral doordat steeds meer ouders uit Meppel en omstreken, de Noordoostpolder en Urk kiezen voor Tjongerschans. Samen met het Antonius Ziekenhuis in Sneek heeft Tjongerschans voor een steeds groter gebied een belangrijke functie als het gaat om geboortezorg.

Gezinsgerichte zorg
Melle is geboren in het centrum Vrouw, Moeder & Kind van Tjongerschans. Hier staat het gezin centraal en wordt er zoveel mogelijk rekening gehouden met de individuele wensen van de ouders. Moeder, vader en de baby blijven na de geboorte samen op één kamer, de zogenaamde kraamsuite, zo zijn zij 24 uur per dag samen. De geboorte- en kraamsuites geven moeders en hun familie het gevoel van thuis, met de zekerheid van medische zorg vlakbij. Zorg voor moeder en kind is een belangrijk speerpunt voor Tjongerschans. Het ziekenhuis werkt in het verloskundig samenwerkingsverband Middenin nauw samen met ketenpartners in de regio om de zorg continu te verbeteren.


Website Middenin live!

Website Middenin geboortezorg is Live!

Per 1 oktober 2019 is de website van Middenin, geboortezorg omgeving heerenveen officieel live!


Memory box

Memory box

Tjongerschans reikt memory box uit na verlies baby

Afgelopen jaar overleden voor, tijdens of na de bevalling, gemiddeld meer dan vijf baby’s per dag in Nederland. Phéron helpt om ouders en naasten te steunen en in beweging te brengen bij het verlies én afscheid van een baby. Dit doet zij onder andere door ook in het ziekenhuis Tjongerschans in Heerenveen memory boxen aan te reiken.

 

Phéron helpt om ouders en naasten te steunen en in beweging te brengen bij het verlies én afscheid van een baby. Dit doet zij onder andere door ook in ziekenhuis Tjongerschans memory boxen aan te reiken.

 

De box is een liefdevolle geste. In de box zitten troost- en herinneringsitems om ouders direct te steunen vlak na het overlijden van hun kindje. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan een kleiset voor handafdrukjes, een bewaardoosje of een gehaakte knuffel. In de korte periode van verlies en afscheid nemen, zijn juist deze hulpmiddelen waardevol. Ook in een later stadium.

 

Phéron is opgericht door Paul Struik en Sharon Gajadin. Na een voorspoedige, voldragen zwangerschap overleed hun kindje Phéron voor de geboorte. Zij ervoeren dat in een periode van afscheid veel zaken geregeld moeten worden en dat er zoveel onduidelijkheden zijn, dat er onbewust niet genoeg tijd is om de geboorte en herinneringen vast te leggen, terwijl dit juist zo belangrijk is voor het verwerken en dragen van zo’n groot verlies in een later stadium. Mede hierdoor hebben zij besloten om Stichting Phéron op te richten.

https://intranet.tjongerschans.nl/nieuws-uit-de-tjongerschans/intranet/archief-intranet/2018/tjongerschans-reikt-memory-box-uit-na-verlies-baby.htm

De Stichting is ANBI gecertificeerd en afhankelijk van donaties en sponsoring. Voor meer info: kijk op www.stichtingpheron.nl


slider1

Een warme overdracht van Tjongerschans naar kraamzorg

Een warme overdracht van Tjongerschans naar kraamzorg

Op 1 juli is ziekenhuis Tjongerschans gestart met het project ‘warme overdracht’. Het project is een initiatief van de kraamzorgorganisaties en ziekenhuis Tjongerschans van Middenin geboortezorg omgeving Heerenveen. Bij de warme overdracht komt de kraamverzorgende naar Tjongerschans. Hier wordt, samen met de kraamvrouw, haar partner en de verpleegkundige van Tjongerschans, aan bed een overdracht gegeven aan de kraamverzorgende. Zij neemt de zorg over en gaat met de klant mee naar huis. Door de warme overdracht wordt continuïteit van de zorg geborgd.

https://www.kraamzorghetgroenekruis.nl/nieuws/warme-overdracht-tjongerschans-naar-kraamzorg/